12/3/10

Безлични реченици

Безлични се оние реченици кај кои прирокот не отвара место за подмет. Тој може да се поврзува со другите реченични членови (на пр. со предметот) – но не со подметот.
Разликуваме:

1. Безлични реченици со глаголски прирок.

На пр.: Грми. Студи. Врне.

Кај некои од овие реченици дејството може да се поврзе со лице, па тогаш употребуваме и кратка заменска форма.

На пр.: Ми студи.

Безлични реченици може да се образуваат и со глаголи кои може да се менуваат по лица:

На пр.: Тука се јаде добро.
На таа тема не се зборува.

Или со кратка заменска форма:
Ми се јаде; Не ми се зборува...

Безлични реченици, уште наречени и егзистенцијални, се образуваат и со глаголот има/нема:

На пр.: Има вечера за сите.
Нема правда!

2. Безлични реченици со глаголско-именски прирок.

Ништо не ми е!
Беше ноќ.
Сосема е разденето.
Така требало да биде.